Prosječna zarada bez poreza i doprinosa u Crnoj Gori iznosila je u julu 1.037 eura, ali prosjek značajno varira od opštine do opštine, kao i u zavisnosti od djelatnosti. Najviše se zarađivalo u Tivtu, gdje je prosječna neto plata iznosila 1.222 EUR, dok je najniža bila u Gusinju – 831 EUR, pokazuju podaci Monstata.
Kada je riječ o opštinama, najveću prosječnu neto zaradu u julu imao je Tivat – 1.222 eura. Slijede Zeta sa 1.131 eurom, Podgorica sa 1.091, Kotor sa 1.063 i Nikšić sa 1.026 eura. To su ujedno jedine opštine u kojima je prosječna zarada premašila 1.000 eura, dok su Pljevlja sa 1.002 eura bila tik iznad te granice.
U opštinama sa zaradom ispod 1.000 eura, najviše su zarađivali zaposleni u Budvi, gdje je prosjek bio 997 eura, zatim na Cetinju 991, u Herceg Novom takođe 991, Baru 966, Beranama 954, Danilovgradu 943, Plužinama 924, Kolašinu 923, Žabljaku 917, Petnjici 910, Tuzima 909, Ulcinju 897, Mojkovcu 890, Šavniku 888, Bijelom Polju 885, Plavu 881, Andrijevici 869 i Rožajama 868 eura.
Na samom začelju je Gusinje sa prosječnom neto zaradom od 831 EUR, pa je razlika između opštine sa najvećom i one sa najmanjom prosječnom platom čak 391 euro.
Još izraženije razlike vide se kada se zarade posmatraju po sektorima. Najviše su u julu zarađivali zaposleni u finansijskim djelatnostima i osiguranju, gdje je prosječna neto plata iznosila 1.683 eura. Slijedi sektor snabdijevanja električnom energijom, gasom, parom i klimatizacije sa 1.484 eura, dok su zaposleni u informisanju i komunikacijama imali prosjek od 1.313 eura.
Više od 1.000 eura zarađivali su još zaposleni u poslovanju nekretninama – 1.230 eura, vađenju ruda i kamena – 1.181, stručnim, naučnim i tehničkim djelatnostima – 1.108, zdravstvenoj i socijalnoj zaštiti – 1.069, državnoj upravi i odbrani – 1.058, građevinarstvu – 1.025, saobraćaju i skladištenju – 1.025, te u uslugama smještaja i ishrane – 1.020 eura.
Ispod 1.000 eura bile su prosječne neto zarade u ostalim uslužnim djelatnostima – 972 eura, trgovini na veliko i malo i popravci motornih vozila i motocikala – 971, obrazovanju – 957, prerađivačkoj industriji – 926, snabdijevanju vodom, upravljanju otpadnim vodama i sličnim djelatnostima – 923, poljoprivredi, šumarstvu i ribarstvu – 917, umjetnosti, zabavi i rekreaciji – 907, dok su najniže zarade bile u administrativnim i pomoćnim uslužnim djelatnostima – 873 eura.
Dakle, između najbolje plaćenog sektora, finansija i osiguranja, i najslabije plaćenih administrativnih i pomoćnih uslužnih djelatnosti, razlika u prosječnoj neto zaradi iznosi čak 810 eura.
Prosječna neto zarada u Crnoj Gori u julu porasla je 0,1% u odnosu na jun, dok je u poređenju sa julom prošle godine bila veća 2,3%. Ipak, rast plata nije značio i rast kupovne moći. Potrošačke cijene u julu bile su 0,8% više nego u junu, zbog čega je realna zarada na mjesečnom nivou pala 0,7 odsto.
Na mjesečnom nivou, najveći rast zarada od po 0,7% registrovan je u sektoru snabdijevanja vodom i upravljanja otpadnim vodama, kao i u zdravstvenoj i socijalnoj zaštiti. Rast je zabilježen i u finansijama i osiguranju, poljoprivredi, saobraćaju, informisanju i komunikacijama, stručnim, naučnim i tehničkim djelatnostima, obrazovanju, umjetnosti, zabavi i rekreaciji, vađenju ruda i kamena i prerađivačkoj industriji. Sa druge strane, zarade su pale u građevinarstvu i državnoj upravi i odbrani, po 0,3%, dok je u trgovini zabilježen pad od 0,1%.
Uprkos blagom nominalnom rastu plata, julska inflacija tako je smanjila realnu vrijednost zarada i kupovnu moć zaposlenih.
